phone icon020 696 3000
Nederlands | English
divider

Artikel

separator

Deel dit artikel op social media:


Rozen dood

/

nbb_foto_857385_650x431

 

Praktijk aan huis heeft zijn voor- en nadelen. Midden in de nacht ging de telefoon. Volkomen overstuur vroeg cliënt van professie autohandelaar of ik ogenblikkelijk wilde komen want er was iets erg gebeurd. Details konden niet worden gevraagd want de hoorn ging direct weer op de haak.

Nu kende ik de man als een uiterst aimabele, betrouwbare verkoper en derhalve toog ik naar Nieuwendijk. Daar aangekomen stond hij mij al op te wachten.

”Kom gauw verder” en hij leidde mij tussen de te koop staande auto’s door naar zijn woning.

Ik wist dat hij sinds kort een vriendin had opgedaan uit Rotterdam, doch ik kende haar niet.

Direct moest ik naar de slaapkamer en daar zag ik op bed liggen een oud boertje met zijn kleding half aan en pet nog op, die kennelijk het heden met het eeuwige had verwisseld. “Ik denk dat hij dood is” zei de cliënt, wat een eufemisme was.

Wat was er nu gebeurd:  Zijn nieuwe vriendin kwam uit Katendrecht uit zogezegd, de warme Buurt. Nu het met zijn autohandel wat minder ging, verdiende zijn vriendin er wat bij met het behagen van, met name  inwoners van Werkendam die, na driemaal zondags in de kerk, wel eens wat anders wilden.

Zo wil het geval dat een klant van de dame des huizes zodanig opgewonden was geraakt, anders dan bij een preek, dat hij het hiernamaals maar moest bezoeken want dan zou misschien er wat meer op het gebied waar hij mee bezig was te verwachten zijn.

What’s new?

Wat hier ook van zij:    Ik realiseerde me dat cliënt nu een zeer groot probleem had. Indien hij een ambulance zou bellen zou dit als een lopend vuurtje door de gehele gemeenschap gaan, met als gevolg dat hij waarschijnlijk zijn autohandel vaarwel kon zeggen.  Cliënt kwam zelf al op het idee:  Hij zou zijn broer bellen en samen zouden zij het lichaam naar zijn woning brengen en maar hopen dat niemand het zou zien in het donker.  Zo gezegd zo gedaan.   De ouwe baas werd in de auto gehesen en richting Werkendam gereden. Gelukkig had hij zijn sleutels op zak. Zelf heb ik de zaak verder niet gevolgd, maar dat uiteindelijk alles gelukt is, neem ik aan, nu in de plaatselijke courant er op geen enkele wijze melding van werd gemaakt. 

Bij gebrek aan wetenschap weet ik ook niet of er rozen op ‘s mans kist zijn gelegd.

Dit verhaal is geschreven door Leendert Kranendonk

leendert-2016

 

 

 

 

 

Leendert Kranendonk kijkt met een serie korte verhalen terug op zijn loopbaan in de advocatuur (1981-2016). Wil je de advocatenverhalen volgen? Dat kan via Linkedin. Klik hier

separator

Deel dit artikel op social media: