phone icon020 696 3000
Nederlands | English
divider

Artikel

separator

Deel dit artikel op social media:


Verhaal: de Prins en zijn recht

/

Zo, Prinsjesdag zit er weer op. We horen er niet veel over, maar zo af en toe komt het weer in het nieuws: de regering overweegt om het hebben van een dubbele nationaliteit te versoepelen. Wilders vindt het maar niets.

Het Fortuyn-effect

Toen ik het las, dwaalden mijn gedachten af naar die ene zaak, vlak na de eeuwwisseling. De toenmalige regering voelde de druk van Pim Fortuyn in zijn nek, en haastte zich om het vreemdelingenbeleid aan te scherpen. Een dubbele nationaliteit, dat kon echt niet meer. Dus wie Nederlander werd, moest er voortaan voor zorgen dat hij zijn oude nationaliteit inleverde. Maar dat deed niet iedereen. Menigeen reageerde niet op de brieven die de IND stuurde. Zo ook Mamadou.

Mamadou

Mamadou was Nigeriaan en nu ook Nederlander. Hij piekerde er niet over zijn Nigeriaanse paspoort op te geven. Dapper trotseerde hij alle aanmaningen van de Staat der Nederlanden. Tot het onvermijdelijke gebeurde. Per Koninklijk Besluit werd zijn Nederlanderschap vervallen verklaard. In het begeleidende briefje kreeg Mamadou het verzoek of hij zijn paspoort wilde inleveren bij het gemeentehuis. Dat weigerde hij. De IND wist het ook niet. Moesten ze nu iemand langssturen om het paspoort op te halen?

De commissie

Mamadou ging naar een advocaat die bezwaar maakte. De zitting vond plaats in een krap zaaltje van de IND. De commissie die zou beslissen bestond uitsluitend uit dames. Vrijgevochten types uit de stad, die hun pappenheimers wel kenden. Zij ondervroegen Mamadou. Waarom was het voor hem nu zo belangrijk om zijn oude nationaliteit te mogen behouden? Iemand had een mooie richtlijn gemaakt met uitzonderingen op de regel. Wie weet kwam Mamadou met een goed verhaal. Dat zou ook wel uitkomen, want het overhaaste kabinetsbesluit had veel onbeantwoorde vragen opgeroepen. Was zo’n ex-Nederlander direct illegaal en zo ja, wat moet je dan? En hoe zit het met de kinderen van zo iemand? Mamadou vertelde.

Van Koninklijken bloede

Dat hij van koninklijken bloede was, een prins dus. De twaalfde zoon, om precies te zijn. Dat zijn afkomst nu eenmaal bepaalde privileges gaf. Die hij graag zou wensen te behouden. Nee, het ging niet om privileges die hij regelmatig gebruikte, dat niet. Nooit eigenlijk. Maar de mogelijkheid om van deze privileges gebruik te maken, gaf hem wel een zekere status, en daar ging het om. En om zijn rechten te behouden, moest hij nu eenmaal wel Nigeriaan zijn.

Privileges

Het werd de dames van de Commissie niet helemaal duidelijk om welke privileges het ging. De advocaat kreeg het woord. Hij legde uit, dat wie van zo’n oude familie was, in Nigeria, nu eenmaal voorrechten had, die men niet graag prijs gaf, zelfs niet als men in aanmerking komt voor het felbegeerde Nederlandse paspoort. Dit pleidooi leidde zoals u begrijpt niet tot de gewenste duidelijkheid. Dus vroeg de voorzitter – een pittige Amsterdamse – nog even door.

De eerste huwelijksnacht

Mamadou liep rood aan en stotterde wat toen hij meer duidelijkheid moest geven over de aard van zijn privilege. Hij kwam er niet goed uit en keek naar zijn advocaat. Deze zei toen dat zijn client vanwege zijn afkomst het “jus primae noctis” uit mocht oefenen. Nog steeds begreep de Commissie het niet. “U weet wel, het droit de seigneur” verduidelijkte de raadsman. Hij moest dat toen desgevraagd nog nader verduidelijken, want daar had de commissie nog nooit van gehoord.

Het besluit

De beslissing was knalhard. Ik weet meer precies hoe het er stond. Volgens mij overwoog de Commissie dat niet was gesteld of gebleken dat de mogelijkheid de toekomende privileges uit te oefenen zou worden beperkt indien afstand zou worden gedaan van het Nigeriaanse staatsburgerschap, of een dergelijke formulering, zodat het bezwaar ongegrond was. Ik neem aan dat Mamadou daarna eieren voor zijn geld koos maar dat weet ik niet zeker.

jus primae noctis volgens Wikipedia (letterlijk: recht van de eerste nacht) : het recht van een feodale landheer om de maagdelijkheid te nemen van de dochters van zijn lijfeigenen of horigen aan de vooravond van hun huwelijk.

Geschreven door Marius Hupkes

 

Vergelijkbare artikelen

separator

Deel dit artikel op social media: